ఇతిహాస-ఆలోచనే, భావే’దేఖ నిజ మనే,
కత ఆసురిక దురాశయ।
ఇంద్రియతర్పణ సార, కరి కత దురాచార,
శేషే లభే మరణ నిశ్చయ॥5॥
మరణ-సమయ తారా, ఉపాయ హైయా హారా,
అనుతాప-అనలే జ్వలిల।
కుక్కురాది పశుప్రాయ, జీవన కాటాయ హాయ,
పరమార్థ కభు నా చిన్తిల॥6॥
ఏ మన విషయే మన, కేన థాక అచేతన,
ఛాड़ ఛాड़ విషయేర ఆశా।
శ్రీగురు-చరణాశ్రయ, కర సబే భవ జయ,
ఏ-దాసేర సేఇ త’భరసా॥7॥
हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥ हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
