श्री रामचरितमानस  »  काण्ड 2: अयोध्या काण्ड  »  दोहा 146
 
 
काण्ड 2 - दोहा 146 
हृदउ न बिदरेउ पंक जिमि बिछुरत प्रीतमु नीरु।
जानत हौं मोहि दीन्ह बिधि यहु जातना सरीरु॥146॥
 
अनुवाद
 
 अपने प्रियतम (भगवान राम) के वियोग में मेरा हृदय कीचड़ की तरह फट नहीं गया, इसलिए मैं जानता हूँ कि विधाता ने मुझे यह 'यातना शरीर' (जो पापी प्राणियों को नरक भोगने के लिए दिया जाता है) दिया है।
 
My heart did not burst like mud after separation from my beloved (Lord Rama), hence I know that the Creator has given me this 'torture body' (which is given to sinful beings to suffer hell).
 ✨ ai-generated
 
 
  Connect Form
  हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
  © 2026 vedamrit.in All Rights Reserved. Developed by AmritChaitanyaDas