|
| |
| |
काण्ड 1 - दोहा 263  |
संग सखीं सुंदर चतुर गावहिं मंगलचार।
गवनी बाल मराल गति सुषमा अंग अपार॥263॥ |
| |
| अनुवाद |
| |
| उसकी सुन्दर और बुद्धिमान सखियाँ मंगलगीत गा रही थीं। सीता हंस के बच्चे की तरह चल रही थीं। उसके अंग अत्यंत सुडौल थे। |
| |
| Her beautiful and intelligent friends were singing songs of auspiciousness. Sita walked like a child swan. Her limbs were extremely graceful. |
|
|
| ✨ ai-generated |
| |
|