|
| |
| |
श्लोक 7.72.13-14  |
योधाश्चापि हि मां दृष्ट्वा निवर्तन्ते ह्यधोमुखा:॥ १३॥
कर्माणि च यथापूर्वं कृत्वा नाभिवदन्ति माम्।
अपि स्वस्ति भवेदद्य भ्रातृभ्यो मम माधव॥ १४॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| मेरे सैनिक मुझे देखकर मुँह लटकाए लौट रहे हैं। वे पहले की तरह मेरा अभिवादन नहीं कर रहे हैं और युद्ध का समाचार नहीं सुना रहे हैं। माधव! क्या आज मेरे भाई सुरक्षित रहेंगे?॥13-14॥ |
| |
| ‘My soldiers return with their faces downcast upon seeing me. They are not greeting me as before and telling me the news of the war. Madhava! Will my brothers be safe today?’॥ 13-14॥ |
| ✨ ai-generated |
| |
|