|
| |
| |
श्लोक 3.51.1-2  |
वैशम्पायन उवाच
तेषां तच्चरितं श्रुत्वा मनुष्यातीतमद्भुतम्।
चिन्ताशोकपरीतात्मा मन्युनाभिपरिप्लुत:॥ १॥
दीर्घमुष्णं च नि:श्वस्य धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुत:।
अब्रवीत् संजयं सूतमामन्त्र्य पुरुषर्षभ॥ २॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| वैशम्पायनजी कहते हैं- हे परम सुन्दर पुरुष जनमेजय! पाण्डवों के अद्भुत एवं असाधारण चरित्र को सुनकर अम्बिकानन्दन राजा धृतराष्ट्र का मन चिन्ता और शोक में डूब गया। वे अत्यन्त दुःखी हो गये और लम्बी-लम्बी गर्म साँसें लेते हुए उन्होंने अपने सारथि संजय को अपने पास बुलाया और कहा-॥1-2॥ |
| |
| Vaishampayana says- O most beautiful man, Janamejaya! On hearing the wonderful and extraordinary character of the Pandavas, the mind of Ambikanandan King Dhritarashtra was drowned in worry and sorrow. He became very sad and drawing long and hot breaths, he called his charioteer Sanjaya near him and said-॥1-2॥ |
| ✨ ai-generated |
| |
|