|
| |
| |
श्लोक 3.313.10-11h  |
सोऽयं मृत्युवशं यात: कथं जिष्णुर्महाबल:।
अयं ममाशां संहत्य शेते भूमौ धनंजय:॥ १०॥
आश्रित्य यं वयं नाथं दु:खान्येतानि सेहिम। |
| |
| |
| अनुवाद |
| वह महाबली अर्जुन आज कैसे मृत्यु को प्राप्त हो गया? यह वही धनंजय है, जो मेरी आशारूपी लता को तोड़कर पृथ्वी पर पड़ा है; उसी को अपना रक्षक बनाकर और उसी पर इतना विश्वास करके हम सब ये सब दुःख सह रहे हैं॥ 10 1/2॥ |
| |
| How did that mighty Arjuna succumb to death today? This is the same Dhananjaya who is lying on the ground after breaking my creeper of hope; making him our protector and trusting him so much we have been enduring all these miseries.॥ 10 1/2॥ |
| ✨ ai-generated |
| |
|