परं हि दानान्न बभूव शाश्वतं
भव्यं त्रिलोके भवते कुत: पुन:।
तस्मात् प्रधानं परमं हि दानं
वदन्ति लोकेषु विशिष्टबुद्धय:॥ १२९॥
अनुवाद
तीनों लोकों में दान से बढ़कर कोई पुण्य कर्म नहीं हुआ। अब ऐसा कैसे हो सकता है? इसीलिए तो बुद्धिमान पुरुष कहते हैं कि दान ही संसार का सर्वश्रेष्ठ पुण्य कर्म है॥129॥
There has never been any act more meritorious than charity in the three worlds. How can it be so now? That is why men of good intellect say that charity is the best act of virtue in the world.॥ 129॥
इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि दानमाहात्म्ये द्विशततमोऽध्याय:॥ २००॥
इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें दानमाहात्म्यविषयक दो सौवाँ अध्याय पूरा हुआ॥ २००॥