| श्री महाभारत » पर्व 3: वन पर्व » अध्याय 16: शाल्वकी विशाल सेनाके आक्रमणका यादवसेनाद्वारा प्रतिरोध, साम्बद्वारा क्षेमवृद्धिकी पराजय, वेगवान्का वध तथा चारुदेष्णद्वारा विविन्ध्य दैत्यका वध एवं प्रद्युम्नद्वारा सेनाको आश्वासन » श्लोक 5-7 |
|
| | | | श्लोक 3.16.5-7  | सर्वायुधसमोपेतं सर्वशस्त्रविशारदम्।
रथनागाश्वकलिलं पदातिध्वजसंकुलम्॥ ५॥
तुष्टपुष्टबलोपेतं वीरलक्षणलक्षितम्।
विचित्रध्वजसन्नाहं विचित्ररथकार्मुकम्॥ ६॥
संनिवेश्य च कौरव्य द्वारकायां नरर्षभ।
अभिसारयामास तदा वेगेन पतगेन्द्रवत्॥ ७॥ | | | | | | अनुवाद | | हे पुरुषश्रेष्ठ! राजा शाल्व की सेना सब प्रकार के अस्त्र-शस्त्रों से सुसज्जित, सब प्रकार के अस्त्र-शस्त्र चलाने में कुशल, रथों, हाथियों और घोड़ों से युक्त तथा पैदल सैनिकों और ध्वजों से परिपूर्ण थी। प्रत्येक सैनिक स्वस्थ और बलवान था। उन सबमें वीरता के लक्षण दिखाई दे रहे थे। उस सेना के सैनिकों ने विचित्र ध्वजाएँ और कवच धारण किए हुए थे। उनके रथ और धनुष भी विचित्र थे। कुरुपुत्र! राजा शाल्व ने उस सेना को द्वारका के निकट खड़ा किया और उसे बड़े वेग से द्वारका की ओर बढ़ाया; मानो पक्षीराज गरुड़ अपने लक्ष्य की ओर उड़ रहे हों। | | | | O best of men! King Shalva's army was equipped with all kinds of weapons, skilled in handling all weapons, full of chariots, elephants and horses and was filled with infantry and flags. Every soldier was healthy and strong. Heroic characteristics were visible in all of them. The soldiers of that army wore strange flags and armour. Their chariots and bows were also strange. Son of Kuru! King Shalva stationed that army near Dwarka and moved it towards Dwarka with great speed; as if the bird king Garuda was flying towards his target. 5-7. | | ✨ ai-generated | | |
|
|