|
| |
| |
श्लोक 2.17.43  |
बालस्ताम्रतलं मुष्टिं कृत्वा चास्ये निधाय स:।
प्राक्रोशदतिसंरब्ध: सतोय इव तोयद:॥ ४३॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| बालक ने अपनी लाल हथेलियों से मुट्ठियाँ भींचकर उन्हें मुँह में डाल लिया और अत्यन्त क्रोधित होकर जल से भरे हुए बादल के समान गम्भीर स्वर में रोने लगा। 43. |
| |
| The child clenched his fists with his red palms and put them in his mouth and became very angry and started crying in a deep voice like a cloud filled with water. 43. |
| ✨ ai-generated |
| |
|