श्री महाभारत  »  पर्व 16: मौसल पर्व  »  अध्याय 6: द्वारकामें अर्जुन और वसुदेवजीकी बातचीत  »  श्लोक 13-14
 
 
श्लोक  16.6.13-14 
त्वं हि तं नारदश्चैव मुनयश्च सनातनम्॥ १३॥
गोविन्दमनघं देवमभिजानीध्वमच्युतम्।
प्रत्यपश्यच्च स विभुर्ज्ञातिक्षयमधोक्षज:॥ १४॥
 
 
अनुवाद
आप, देवर्षि नारद तथा अन्य महर्षि भी श्रीकृष्ण को सनातन, अच्युत, पाप से रहित परमेश्वर के रूप में जानते हैं। वे सर्वव्यापी अधीनस्थ लोग अपने स्वजनों का यह विनाश चुपचाप देखते रहे। 13-14॥
 
You, Devarshi Narad and other Maharishis also know Shri Krishna as the eternal, infallible God, without any contact with sin. Those omnipresent underlings kept silently watching this destruction of their relatives. 13-14॥
 ✨ ai-generated
 
 
  Connect Form
  हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
  © 2026 vedamrit.in All Rights Reserved. Developed by AmritChaitanyaDas