श्री महाभारत  »  पर्व 13: अनुशासन पर्व  »  अध्याय 81: गौओंको तपस्याद्वारा अभीष्ट वरकी प्राप्ति तथा उनके दानकी महिमा, विभिन्न प्रकारके गौओंके दानसे विभिन्न उत्तम लोकोंमें गमनका कथन  »  श्लोक 1-4
 
 
श्लोक  13.81.1-4 
वसिष्ठ उवाच
शतं वर्षसहस्राणां तपस्तप्तं सुदुष्करम्।
गोभि: पूर्वं विसृष्टाभिर्गच्छेम श्रेष्ठतामिति॥ १॥
लोकेऽस्मिन् दक्षिणानां च सर्वासां वयमुत्तमा:।
भवेम न च लिप्येम दोषेणेति परंतप॥ २॥
अस्मत्पुरीषस्नानेन जन: पूयेत सर्वदा।
शकृता च पवित्रार्थं कुर्वीरन् देवमानुषा:॥ ३॥
तथा सर्वाणि भूतानि स्थावराणि चराणि च।
प्रदातारश्च लोकान् नो गच्छेयुरिति मानद॥ ४॥
 
 
अनुवाद
वसिष्ठ कहते हैं - माननीय परंतप! प्राचीन काल में जब गायों की उत्पत्ति हुई, तब उन गायों ने एक लाख वर्षों तक बड़ी कठिन तपस्या की। उनकी तपस्या का उद्देश्य यही था कि हम श्रेष्ठता प्राप्त करें। इस संसार में दक्षिणा देने योग्य सभी वस्तुओं में हम श्रेष्ठ समझे जाएँ। हम पर कोई दोष न लगे। हमारी गाय के गोबर से स्नान करके सभी लोग सदैव पवित्र रहें। देवताओं और मनुष्यों को सदैव पवित्रता के लिए हमारी गाय के गोबर का उपयोग करना चाहिए। हमारी गाय के गोबर से सभी प्राणी भी पवित्र हो जाएँ और हमें दान देने वाले मनुष्य हमारे लोक (गोलोकधाम) को जाएँ।
 
Vasishtha says - Honorable Parantapa! In ancient times when cows were created, those cows did very hard penance for one lakh years. The purpose of their penance was that we should achieve superiority. We should be considered the best among all the things in this world that are worth giving as dakshina. We should not be tainted by any fault. Everyone should always be pure by bathing with our cow dung. Gods and humans should always use our cow dung for purity. All living creatures should also become pure with our cow dung and the people who donate to us should go to our world (Golokdham).
 ✨ ai-generated
 
 
  Connect Form
  हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
  © 2026 vedamrit.in All Rights Reserved. Developed by AmritChaitanyaDas