| श्री महाभारत » पर्व 13: अनुशासन पर्व » अध्याय 165: योगधर्मका प्रतिपादनपूर्वक उसके फलका वर्णन] » श्लोक d18-d22 |
|
| | | | श्लोक 13.165.d18-d22  | ततो मूर्धानमग्निं च शरीरं परिपालयेत्।
प्राणो मूर्धनि च श्वासो वर्तमानो विचेष्टते॥
सज्जस्तु सर्वभूतात्मा पुरुष: स सनातन:।
मनो बुद्धिरहङ्कारो भूतानि विषयाश्च स:॥
बस्तिमूलं गुदं चैव पावकं च समाश्रित:।
वहन् मूत्रं पुरीषं च सदापान: प्रवर्तते॥
अथ प्रवृत्तिर्देहेषु कर्मापानस्य सम्मतम्।
उदीरयन् सर्वधातून् अत ऊर्ध्वं प्रवर्तते॥
उदान इति तं विद्युरध्यात्मकुशला जना:॥ | | | | | | अनुवाद | | उसके बाद मूर्ख को अग्नि और शरीर का ध्यान रखना चाहिए। मूर्धा में प्राण की स्थिति होती है, जो श्वास के रूप में विद्यमान रहती है और चेष्टा करती है। जो आत्मा सदैव संयुक्त रहती है, वही सनातन पुरुष है, समस्त प्राणियों की आत्मा है। वही मन, बुद्धि, अहंकार, पंचभूत और विषय रूप है। वस्ति, गुदा और अग्नि के मूल भाग पर आश्रित होने के कारण अपानवायु सदैव मल-मूत्र को ले जाने वाले अपने कार्य में संलग्न रहती है। शरीरों में प्रवृत्ति को अपानवायुक कर्म माना गया है। जो वायु समस्त धातुओं को उठाकर अपान से ऊपर की ओर ले जाती है, उसे अध्यात्मवेत्ता लोग 'उदान' मानते हैं। | | | | After that the fool should take care of fire and body. In Murdha there is the state of Prana, which is present in the form of breath and strives. The soul that is always connected is the eternal man, the soul of all the beings. He is the mind, intellect, ego, five elements and subject form. Being dependent on the root part of Vasti, the anus and the fire, Apanavayu is always engaged in its work carrying feces and urine. The tendency in the bodies is considered to be Apanavayuka Karma. The air which lifts all the metals and moves upwards from Apana, is considered by spiritually adept people as 'Udana'. | | ✨ ai-generated | | |
|
|