श्री महाभारत  »  पर्व 13: अनुशासन पर्व  »  अध्याय 157: उमा-महेश्वर-संवादमें कितने ही महत्त्वपूर्ण विषयोंका विवेचन]  »  श्लोक d101-d102
 
 
श्लोक  13.157.d101-d102 
कर्मक्षये तु सम्प्राप्ते प्राणिनां जन्मधारिणाम्।
उपद्रवो भवेद् देहे येन केनापि हेतुना॥
तन्निमित्तं शरीरी तु शरीरं प्राप्य संक्षयम्।
अपयाति परित्यज्य तत: कर्मवशेन स:॥
 
 
अनुवाद
जब जन्म लेने वाले प्राणियों के कर्म क्षीण हो जाते हैं, तो किसी भी कारण से इस शरीर में कष्ट होने लगते हैं। जब शरीर क्षीण हो जाता है, तो देहाभिमानी प्राणी कर्म के अधीन होकर उस शरीर को छोड़कर चला जाता है।
 
When the karmas of the beings born get exhausted, troubles start happening in this body due to any reason. When the body gets exhausted due to that, the body conscious being becomes subject to karma and leaves that body and goes away.
 ✨ ai-generated
 
 
  Connect Form
  हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे। हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे॥
  © 2026 vedamrit.in All Rights Reserved. Developed by AmritChaitanyaDas