|
| |
| |
श्लोक 13.150.41-42  |
स चेत् कर्मक्षयान्मर्त्यो मनुष्येषूपजायते।
अल्पाबाधो निरातङ्क: स जात: सुखमेधते॥ ४१॥
सुखभागी निरायासो निरुद्वेग: सदा नर:।
एष देवि सतां मार्गो बाधा यत्र न विद्यते॥ ४२॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| फिर यदि वह अपने पुण्य कर्मों के क्षीण हो जाने पर मृत्युलोक में जन्म लेता है, तो उसे विघ्नों का प्रभाव कम होता है । वह निर्भय होकर सुखपूर्वक उन्नति करता है । सुख का भागी होकर वह बिना परिश्रम और चिंता के अपना जीवन व्यतीत करता है । देवि ! यह सत्पुरुषों का मार्ग है, जहाँ किसी भी प्रकार की विघ्न-बाधा नहीं आती ॥41-42॥ |
| |
| Then if he is born in the mortal world after his good deeds are exhausted, then he is less affected by obstacles. He progresses fearlessly and happily. Being a part of happiness, he spends his life without effort and anxiety. Goddess! This is the path of the good men, where no obstacles of any kind come. ॥ 41-42॥ |
| ✨ ai-generated |
| |
|