|
| |
| |
श्लोक 1.97.2-3  |
तस्य रूपगुणोपेता गङ्गा स्त्रीरूपधारिणी।
उत्तीर्य सलिलात् तस्माल्लोभनीयतमाकृति:॥ २॥
अधीयानस्य राजर्षेर्दिव्यरूपा मनस्विनी।
दक्षिणं शालसंकाशमूरुं भेजे शुभानना॥ ३॥ |
| |
| |
| अनुवाद |
| उस समय सुन्दरी गंगाजी उत्तम गुणों से युक्त युवती का रूप धारण करके जल से निकलकर स्वाध्याय में तत्पर राजा प्रतीप की दाहिनी जंघा पर बैठ गईं। उस समय उनका रूप बड़ा ही मनोरम था, उनकी शोभा स्वर्ग की अप्सरा के समान थी और उनका मुख अत्यंत मनोहर था॥2-3॥ |
| |
| At that time, the beautiful Ganga emerged from the water in the form of a young woman endowed with excellent qualities and sat on the right thigh of the king Pratipa, who was engaged in self-study. At that time, her form was very captivating; her beauty was like that of a celestial nymph and her face was extremely charming.॥2-3॥ |
| ✨ ai-generated |
| |
|