मध्ये मन्वन्तरास्यैव
मुनहेः शापान् मनुम् प्रति
प्रलयो सौ बभूвети
पुराणे क्वचित् इर्यते
अयं आकस्मिको जाता
चाक्षुषस्य अंतरे मनो
प्रलयः पदमनाभस्य
लीलायेति च कुत्रचिल
सर्व-मन्वन्तरास्यान्ते
प्रलयो निश्चितम् भवेत्
विष्णु-धर्मोत्तरे त्व एतत्
मार्कण्डेयेण भाषितम्
मनोर आन्ते लयो नास्ति
मन्वे दशि मायया
विष्णुनेति ब्रुवाणैस्तु
स्वामिभि नैषा मन्यते